bru-ta-li-zmie

brutalizmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: brutalizm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brutalizmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
brutalizmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
brutalizmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
brutalizmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
brutalizmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
brutalizmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
brutalizmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
brutalizmommnoga celownikmęski rzeczowy
brutalizmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
brutalizmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
brutalizmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
brutalizmymnoga mianownikmęski rzeczowy
brutalizmymnoga biernikmęski rzeczowy
brutalizmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz