bru-tu-so-wie

Brutusowie (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brutus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brutuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Brutusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brutusapojedyncza biernikmęski osobowy
Brutusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brutusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brutusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brutusimnoga mianownikmęski osobowy
Brutusimnoga wołaczmęski osobowy
Brutusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brutusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Brutusommnoga celownikmęski osobowy
Brutusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brutusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brutusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brutusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brutusówmnoga biernikmęski osobowy
Brutusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brutusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Brutusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz