brzen-ku

Brzenku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brzenk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brzenkpojedyncza mianownikmęski osobowy
Brzenkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brzenkapojedyncza biernikmęski osobowy
Brzenkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brzenkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brzenkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brzenkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Brzenkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brzenkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brzenkommnoga celownikmęski osobowy
Brzenkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brzenkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brzenkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brzenkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brzenkówmnoga biernikmęski osobowy
Brzenkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brzenkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz