bręki

Bręki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bręk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brękpojedyncza mianownikmęski osobowy
Brękapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brękapojedyncza biernikmęski osobowy
Brękachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brękamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brękimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brękimnoga biernikmęski zwierzęcy
Brękimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brękiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brękommnoga celownikmęski osobowy
Brękowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brękowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brękowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brękówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brękówmnoga biernikmęski osobowy
Brękupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brękupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz