bu-cha-li-ki

Buchaliki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Buchalik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Buchalikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Buchalikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Buchalikapojedyncza biernikmęski osobowy
Buchalikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Buchalikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Buchalikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Buchalikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Buchalikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Buchalikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Buchalikommnoga celownikmęski osobowy
Buchalikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Buchalikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Buchalikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Buchalikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Buchalikówmnoga biernikmęski osobowy
Buchalikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Buchalikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz