bu-chal-te-ry

buchaltery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: buchalter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buchalterpojedyncza mianownikmęski osobowy
buchalterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
buchalterapojedyncza biernikmęski osobowy
buchalterachmnoga miejscownikmęski osobowy
buchalteramimnoga narzędnikmęski osobowy
buchalterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
buchalterommnoga celownikmęski osobowy
buchalterowipojedyncza celownikmęski osobowy
buchalterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
buchalterówmnoga biernikmęski osobowy
buchalterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
buchalterymnoga biernikmęski zwierzęcy
buchalterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
buchalterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
buchalterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
buchalterzymnoga mianownikmęski osobowy
buchalterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz