bu-cha-ri-ny

Buchariny (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bucharin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bucharinpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bucharinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bucharinapojedyncza biernikmęski osobowy
Bucharinachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bucharinamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bucharinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Buchariniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Buchariniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Bucharinommnoga celownikmęski osobowy
Bucharinowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bucharinowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bucharinowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bucharinówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bucharinówmnoga biernikmęski osobowy
Bucharinymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bucharinymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bucharinymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz