buch-ci-ku

Buchciku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Buchcik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Buchcikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Buchcikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Buchcikapojedyncza biernikmęski osobowy
Buchcikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Buchcikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Buchcikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Buchcikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Buchcikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Buchcikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Buchcikommnoga celownikmęski osobowy
Buchcikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Buchcikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Buchcikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Buchcikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Buchcikówmnoga biernikmęski osobowy
Buchcikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Buchcikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz