bu-ch-hol-ce

Buchholce (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Buchholc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Buchholcpojedyncza mianownikmęski osobowy
Buchholcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Buchholcapojedyncza biernikmęski osobowy
Buchholcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Buchholcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Buchholcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Buchholcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Buchholcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Buchholcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Buchholcommnoga celownikmęski osobowy
Buchholcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Buchholcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Buchholcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Buchholcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Buchholcówmnoga biernikmęski osobowy
Buchholcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Buchholcupojedyncza wołaczmęski osobowy
Buchholkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Buchholkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Buchholkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Buchholkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz