bud-dę

Buddę (przydomek) rzeczownik rel.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Budda

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Buddapojedyncza mianownikmęski osobowy
Buddachmnoga miejscownikmęski osobowy
Buddamimnoga narzędnikmęski osobowy
Buddąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Buddępojedyncza biernikmęski osobowy
Buddopojedyncza wołaczmęski osobowy
Buddommnoga celownikmęski osobowy
Buddowiemnoga mianownikmęski osobowy
Buddowiemnoga wołaczmęski osobowy
Buddówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Buddówmnoga biernikmęski osobowy
Buddymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Buddymnoga biernikmęski zwierzęcy
Buddymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Buddypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Buddziepojedyncza celownikmęski osobowy
Buddziepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz