bud-kie-wi-czu

Budkiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Budkiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Budkiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Budkiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Budkiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Budkiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Budkiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Budkiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Budkiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Budkiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Budkiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Budkiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Budkiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Budkiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Budkiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Budkiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Budkiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Budkiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Budkiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Budkiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Budkiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz