bu-dow-ni-ku

budowniku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: budownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
budownicymnoga mianownikmęski osobowy
budownicymnoga wołaczmęski osobowy
budownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
budownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
budownikapojedyncza biernikmęski osobowy
budownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
budownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
budownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
budownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
budownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
budownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
budownikommnoga celownikmęski osobowy
budownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
budownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
budownikówmnoga biernikmęski osobowy
budownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
budownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz