bu-du-ar-ki

buduarki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: buduarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buduarekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
buduarekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
buduarkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
buduarkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
buduarkimnoga mianownikmęski rzeczowy
buduarkimnoga biernikmęski rzeczowy
buduarkimnoga wołaczmęski rzeczowy
buduarkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
buduarkommnoga celownikmęski rzeczowy
buduarkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
buduarkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
buduarkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
buduarkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
buduarkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz