bu-du-arom

buduarom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: buduar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buduarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
buduarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
buduarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
buduaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
buduarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
buduarommnoga celownikmęski rzeczowy
buduarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
buduarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
buduarupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
buduarymnoga mianownikmęski rzeczowy
buduarymnoga biernikmęski rzeczowy
buduarymnoga wołaczmęski rzeczowy
buduarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
buduarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz