bu-du-arzyk

buduarzyk (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: buduarzyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buduarzykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
buduarzykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
buduarzykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
buduarzykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
buduarzykimnoga mianownikmęski rzeczowy
buduarzykimnoga biernikmęski rzeczowy
buduarzykimnoga wołaczmęski rzeczowy
buduarzykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
buduarzykommnoga celownikmęski rzeczowy
buduarzykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
buduarzykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
buduarzykupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
buduarzykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
buduarzykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz