bu-dy-niu

budyniu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: budyń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
budynimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
budyniachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
budyniamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
budyniemnoga mianownikmęski rzeczowy
budyniemnoga biernikmęski rzeczowy
budyniemnoga wołaczmęski rzeczowy
budyniempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
budyniommnoga celownikmęski rzeczowy
budyniowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
budyniówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
budyniupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
budyniupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
budyniupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
budyńpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
budyńpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz