bu-dzi-mi-rach

Budzimirach (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Budzimir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Budzimirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Budzimirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Budzimirapojedyncza biernikmęski osobowy
Budzimirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Budzimiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Budzimirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Budzimirommnoga celownikmęski osobowy
Budzimirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Budzimirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Budzimirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Budzimirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Budzimirówmnoga biernikmęski osobowy
Budzimirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Budzimirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Budzimirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Budzimirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Budzimirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Budzimirzymnoga mianownikmęski osobowy
Budzimirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz