bu-fo-nie

bufonie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bufon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bufonpojedyncza mianownikmęski osobowy
bufonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bufonapojedyncza biernikmęski osobowy
bufonachmnoga miejscownikmęski osobowy
bufonamimnoga narzędnikmęski osobowy
bufonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bufonimnoga mianownikmęski osobowy
bufonimnoga wołaczmęski osobowy
bufoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bufoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
bufonommnoga celownikmęski osobowy
bufonowipojedyncza celownikmęski osobowy
bufonowiemnoga mianownikmęski osobowy
bufonowiemnoga wołaczmęski osobowy
bufonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bufonówmnoga biernikmęski osobowy
bufonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bufonymnoga biernikmęski zwierzęcy
bufonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz