bu-ka-tu

bukatu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bukat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bukaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bukaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bukatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bukatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bukatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bukatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bukatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bukatommnoga celownikmęski rzeczowy
bukatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bukatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bukatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bukatymnoga mianownikmęski rzeczowy
bukatymnoga biernikmęski rzeczowy
bukatymnoga wołaczmęski rzeczowy
Bukaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bukaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Bukatpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bukatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bukatapojedyncza biernikmęski osobowy
Bukatachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bukatamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bukatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bukatommnoga celownikmęski osobowy
Bukatowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bukatowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bukatowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bukatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bukatówmnoga biernikmęski osobowy
Bukatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bukatymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bukatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz