bu-kol-cie

Bukolcie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bukolt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bukolciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bukolciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Bukoltpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bukoltapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bukoltapojedyncza biernikmęski osobowy
Bukoltachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bukoltamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bukoltempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bukoltommnoga celownikmęski osobowy
Bukoltowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bukoltowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bukoltowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bukoltówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bukoltówmnoga biernikmęski osobowy
Bukoltymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bukoltymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bukoltymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz