bu-ko-wia-ni-nem

bukowianinem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bukowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bukowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
bukowianmnoga biernikmęski osobowy
bukowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
bukowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
bukowianiemnoga mianownikmęski osobowy
bukowianiemnoga wołaczmęski osobowy
bukowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
bukowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bukowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
bukowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bukowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bukowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
bukowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
bukowianommnoga celownikmęski osobowy
bukowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bukowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
bukowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz