bu-me-lant-ce

bumelantce (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bumelantka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bumelantcepojedyncza celownikżeński
bumelantcepojedyncza miejscownikżeński
bumelantekmnoga dopełniaczżeński
bumelantkapojedyncza mianownikżeński
bumelantkachmnoga miejscownikżeński
bumelantkamimnoga narzędnikżeński
bumelantkąpojedyncza narzędnikżeński
bumelantkępojedyncza biernikżeński
bumelantkimnoga mianownikżeński
bumelantkimnoga biernikżeński
bumelantkimnoga wołaczżeński
bumelantkipojedyncza dopełniaczżeński
bumelantkopojedyncza wołaczżeński
bumelantkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz