bu-me-lan-tom

bumelantom (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bumelant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bumelancimnoga mianownikmęski osobowy
bumelancimnoga wołaczmęski osobowy
bumelanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bumelanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
bumelantpojedyncza mianownikmęski osobowy
bumelantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bumelantapojedyncza biernikmęski osobowy
bumelantachmnoga miejscownikmęski osobowy
bumelantamimnoga narzędnikmęski osobowy
bumelantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bumelantommnoga celownikmęski osobowy
bumelantowipojedyncza celownikmęski osobowy
bumelantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bumelantówmnoga biernikmęski osobowy
bumelantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bumelantymnoga biernikmęski zwierzęcy
bumelantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz