bun-ci-ki

bunciki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: buncik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buncikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
buncikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
buncikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
buncikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
buncikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
buncikimnoga mianownikmęski rzeczowy
buncikimnoga biernikmęski rzeczowy
buncikimnoga wołaczmęski rzeczowy
buncikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
buncikommnoga celownikmęski rzeczowy
buncikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
buncikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
buncikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
buncikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz