bun-kiem

Bunkiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bunk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bunkpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bunkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bunkapojedyncza biernikmęski osobowy
Bunkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bunkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bunkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bunkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bunkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bunkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bunkommnoga celownikmęski osobowy
Bunkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bunkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bunkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bunkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bunkówmnoga biernikmęski osobowy
Bunkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bunkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz