bun-ra-ku

bunraku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bunraku

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bunrakupojedyncza mnoga mianownikmęski rzeczowy
bunrakupojedyncza mnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bunrakupojedyncza mnoga celownikmęski rzeczowy
bunrakupojedyncza mnoga biernikmęski rzeczowy
bunrakupojedyncza mnoga narzędnikmęski rzeczowy
bunrakupojedyncza mnoga miejscownikmęski rzeczowy
bunrakupojedyncza mnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz