bun-tach

buntach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bunt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bunciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bunciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
buntpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
buntpojedyncza biernikmęski rzeczowy
buntachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
buntamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
buntempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
buntommnoga celownikmęski rzeczowy
buntowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
buntówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
buntupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
buntymnoga mianownikmęski rzeczowy
buntymnoga biernikmęski rzeczowy
buntymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz