bun-tow-nicz-ce

buntowniczce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: buntowniczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buntowniczcepojedyncza celownikżeński
buntowniczcepojedyncza miejscownikżeński
buntowniczekmnoga dopełniaczżeński
buntowniczkapojedyncza mianownikżeński
buntowniczkachmnoga miejscownikżeński
buntowniczkamimnoga narzędnikżeński
buntowniczkąpojedyncza narzędnikżeński
buntowniczkępojedyncza biernikżeński
buntowniczkimnoga mianownikżeński
buntowniczkimnoga biernikżeński
buntowniczkimnoga wołaczżeński
buntowniczkipojedyncza dopełniaczżeński
buntowniczkopojedyncza wołaczżeński
buntowniczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz