bun-towsz-czy-kach

buntowszczykach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: buntowszczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buntowszczycymnoga mianownikmęski osobowy
buntowszczycymnoga wołaczmęski osobowy
buntowszczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
buntowszczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
buntowszczykapojedyncza biernikmęski osobowy
buntowszczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
buntowszczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
buntowszczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
buntowszczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
buntowszczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
buntowszczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
buntowszczykommnoga celownikmęski osobowy
buntowszczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
buntowszczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
buntowszczykówmnoga biernikmęski osobowy
buntowszczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
buntowszczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz