bu-rac-two

buractwo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: buractwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buractwmnoga dopełniacznijaki
buractwamnoga mianowniknijaki
buractwamnoga bierniknijaki
buractwamnoga wołacznijaki
buractwapojedyncza dopełniacznijaki
buractwachmnoga miejscowniknijaki
buractwamimnoga narzędniknijaki
buractwempojedyncza narzędniknijaki
buractwiepojedyncza miejscowniknijaki
buractwopojedyncza mianowniknijaki
buractwopojedyncza bierniknijaki
buractwopojedyncza wołacznijaki
buractwommnoga celowniknijaki
buractwupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz