bu-rand-tem

Burandtem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burandt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burandciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burandciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Burandtpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burandtapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burandtapojedyncza biernikmęski osobowy
Burandtachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burandtamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burandtempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burandtommnoga celownikmęski osobowy
Burandtowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burandtowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burandtowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burandtówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burandtówmnoga biernikmęski osobowy
Burandtymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burandtymnoga biernikmęski zwierzęcy
Burandtymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz