bu-ra-nie

buranie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: buran

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buranpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
buranpojedyncza biernikmęski rzeczowy
buranachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
buranamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
buranempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
buraniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
buraniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
buranommnoga celownikmęski rzeczowy
buranowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
buranówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
buranupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
buranymnoga mianownikmęski rzeczowy
buranymnoga biernikmęski rzeczowy
buranymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz