bur-ce-wi-cza

Burcewicza (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burcewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burcewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burcewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burcewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Burcewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burcewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burcewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burcewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Burcewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burcewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Burcewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Burcewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burcewiczommnoga celownikmęski osobowy
Burcewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burcewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burcewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burcewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burcewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Burcewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burcewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz