bur-char-ta

Burcharta (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burchart

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burcharciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burcharciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Burchartpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burchartapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burchartapojedyncza biernikmęski osobowy
Burchartachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burchartamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burchartempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burchartommnoga celownikmęski osobowy
Burchartowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burchartowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burchartowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burchartówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burchartówmnoga biernikmęski osobowy
Burchartymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burchartymnoga biernikmęski zwierzęcy
Burchartymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz