bur-con

Burcon (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burcon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burconpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burconapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burconapojedyncza biernikmęski osobowy
Burconachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burconamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burconempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burconiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burconiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Burconommnoga celownikmęski osobowy
Burconowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burconowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burconowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burconówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burconówmnoga biernikmęski osobowy
Burconymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burconymnoga biernikmęski zwierzęcy
Burconymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Burcon (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Burcon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burconpojedyncza mnoga mianownikżeński
Burconpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Burconpojedyncza mnoga celownikżeński
Burconpojedyncza mnoga biernikżeński
Burconpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Burconpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Burconpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz