bur-czy-ki

Burczyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Burczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Burczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Burczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burczykommnoga celownikmęski osobowy
Burczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burczykówmnoga biernikmęski osobowy
Burczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz