bur-dac-ki

Burdacki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burdacki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burdaccymnoga mianownikmęski osobowy
Burdaccymnoga wołaczmęski osobowy
Burdackipojedyncza mianownikmęski osobowy
Burdackipojedyncza wołaczmęski osobowy
Burdackichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burdackichmnoga biernikmęski osobowy
Burdackichmnoga miejscownikmęski osobowy
Burdackiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burdackiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Burdackiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burdackiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burdackiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Burdackiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Burdackimmnoga celownikmęski osobowy
Burdackimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burdackimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burdackimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz