bur-da-lo-ny

burdalony (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: burdalon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burdalonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
burdalonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
burdalonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
burdalonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
burdalonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
burdaloniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
burdaloniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
burdalonommnoga celownikmęski rzeczowy
burdalonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
burdalonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
burdalonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
burdalonymnoga mianownikmęski rzeczowy
burdalonymnoga biernikmęski rzeczowy
burdalonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz