bur-dec-ki

Burdecki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burdecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burdeccymnoga mianownikmęski osobowy
Burdeccymnoga wołaczmęski osobowy
Burdeckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Burdeckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Burdeckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burdeckichmnoga biernikmęski osobowy
Burdeckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Burdeckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burdeckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Burdeckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burdeckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burdeckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Burdeckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Burdeckimmnoga celownikmęski osobowy
Burdeckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burdeckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burdeckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz