bur-dun

Burdun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Burdun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burdunpojedyncza mnoga mianownikżeński
Burdunpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Burdunpojedyncza mnoga celownikżeński
Burdunpojedyncza mnoga biernikżeński
Burdunpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Burdunpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Burdunpojedyncza mnoga wołaczżeński

Burdun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burdun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burdunpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burdunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burdunapojedyncza biernikmęski osobowy
Burdunachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burdunamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burdunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burduniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burduniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Burdunommnoga celownikmęski osobowy
Burdunowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burdunowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burdunowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burdunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burdunówmnoga biernikmęski osobowy
Burdunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burdunymnoga biernikmęski zwierzęcy
Burdunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz