bur-dzic-cy

Burdziccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burdzicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burdziccymnoga mianownikmęski osobowy
Burdziccymnoga wołaczmęski osobowy
Burdzickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Burdzickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Burdzickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burdzickichmnoga biernikmęski osobowy
Burdzickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Burdzickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burdzickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Burdzickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burdzickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burdzickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Burdzickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Burdzickimmnoga celownikmęski osobowy
Burdzickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burdzickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burdzickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz