bur-dzi-kiem

Burdzikiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burdzik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burdzikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burdzikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burdzikapojedyncza biernikmęski osobowy
Burdzikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burdzikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burdzikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burdzikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Burdzikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burdzikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burdzikommnoga celownikmęski osobowy
Burdzikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burdzikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burdzikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burdzikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burdzikówmnoga biernikmęski osobowy
Burdzikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burdzikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz