bur-dziu-ki

Burdziuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Burdziuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burdziukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burdziukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burdziukapojedyncza biernikmęski osobowy
Burdziukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burdziukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burdziukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burdziukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Burdziukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burdziukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burdziukommnoga celownikmęski osobowy
Burdziukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burdziukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burdziukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burdziukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burdziukówmnoga biernikmęski osobowy
Burdziukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burdziukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz