bu-re-to-wie

Buretowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bureta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bureciepojedyncza celownikmęski osobowy
Bureciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Buretapojedyncza mianownikmęski osobowy
Buretachmnoga miejscownikmęski osobowy
Buretamimnoga narzędnikmęski osobowy
Buretąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Buretępojedyncza biernikmęski osobowy
Buretopojedyncza wołaczmęski osobowy
Buretommnoga celownikmęski osobowy
Buretowiemnoga mianownikmęski osobowy
Buretowiemnoga wołaczmęski osobowy
Buretówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Buretówmnoga biernikmęski osobowy
Buretymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Buretymnoga biernikmęski zwierzęcy
Buretymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Buretypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz