bur-kac-ki

Burkacki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burkacki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burkaccymnoga mianownikmęski osobowy
Burkaccymnoga wołaczmęski osobowy
Burkackipojedyncza mianownikmęski osobowy
Burkackipojedyncza wołaczmęski osobowy
Burkackichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burkackichmnoga biernikmęski osobowy
Burkackichmnoga miejscownikmęski osobowy
Burkackiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burkackiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Burkackiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burkackiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burkackiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Burkackiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Burkackimmnoga celownikmęski osobowy
Burkackimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burkackimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burkackimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz