bur-ker-tem

Burkertem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burkert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burkerciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burkerciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Burkertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burkertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burkertapojedyncza biernikmęski osobowy
Burkertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burkertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burkertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burkertommnoga celownikmęski osobowy
Burkertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burkertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burkertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burkertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burkertówmnoga biernikmęski osobowy
Burkertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burkertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Burkertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz