bur-na-ta

Burnata (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burnat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burnaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burnaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Burnatpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burnatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burnatapojedyncza biernikmęski osobowy
Burnatachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burnatamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burnatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burnatommnoga celownikmęski osobowy
Burnatowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burnatowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burnatowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burnatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burnatówmnoga biernikmęski osobowy
Burnatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burnatymnoga biernikmęski zwierzęcy
Burnatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz