bur-nic-kie-go

Burnickiego (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burnicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burniccymnoga mianownikmęski osobowy
Burniccymnoga wołaczmęski osobowy
Burnickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Burnickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Burnickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burnickichmnoga biernikmęski osobowy
Burnickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Burnickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burnickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Burnickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burnickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burnickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Burnickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Burnickimmnoga celownikmęski osobowy
Burnickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burnickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burnickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz