bu-roń

Buroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Buroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Buroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Buroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Buroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Buroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Buroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Buroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Buroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Buroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Buroniommnoga celownikmęski osobowy
Buroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Buroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Buroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Buroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Buroniówmnoga biernikmęski osobowy
Buroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Buroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Burońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Buroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Buroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Burońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Burońpojedyncza mnoga celownikżeński
Burońpojedyncza mnoga biernikżeński
Burońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Burońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Burońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz