bur-ty-lem

burtylem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: burtyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burtylpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
burtylpojedyncza biernikmęski rzeczowy
burtylachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
burtylamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
burtylemnoga mianownikmęski rzeczowy
burtylemnoga biernikmęski rzeczowy
burtylemnoga wołaczmęski rzeczowy
burtylempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
burtylimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
burtylommnoga celownikmęski rzeczowy
burtylowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
burtylupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
burtylupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
burtylupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz